ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی «ورود به سایت» کلیک کنید.





اگر فرم ورود برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.





کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2
  1. #1
    2005/12/28
    تبريز
    4,211
    1,142

    نيروگاه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي

    نيروگاه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي

    ممكن است بحث در خصوص كاربرد انرژيهاي تجديدآ*پذير وبويژه انرژي زمينآ*گرمايي در كشور روسيه كه داراي ذخاير بسيار عظيم سوختهاي فسيلي (بويژه گاز طبيعي) است قدري عجيب به نظر ميآ*آيد. اما حتي اين كشور غني از انرژي نيز در برخي از نقاط دور دست خود با مشكل تامين برق ساكنانش مواجه است. بدين ترتيب كه هزينه حمل سوخت نيروگاهها به نقاط مذكور نيازمند صرف هزينهآ*هاي زيادي است. به عنوان مثال اين وضعيت در منطقه كامچاتكا كه نيروگاه ماتنوسكي در آن واقع شده است، وجود دارد. لذا مقامات محلي سعي دارند تا با اكتشافات ميادين زمينآ*گرمايي منطقه و بهرهآ*برداري از آن جهت توليد برق بر مشكل مذكور غلبه كنند. در اين مقاله نخست تاريخچه كاربرد انرژي زمينآ*گرمايي در روسيه به اختصار مطرح شده سپس مطالبي پيرامون منطقه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي و نيروگاه مربوطه ارايه شده است.

    تاريخچه بهرهآ*برداري از انرژي زمينآ*گرمايي در روسيه
    نخستين تجربه روسها در توليد برق از منابع زمينآ*گرمايي در منطقه پاراتونسكي كامچاتكا (در شرق روسيه) در سال 1967 بود كه براي نخستين بار در جهان از سيكل دو مداره براي توليدبرق از منابع زمينآ*گرمايي حرارت پايين استفاده شد. ظرفيت نيروگاه مذكور حدود kw600 بود.
    نخستين نيروگاه زمينآ*گرمايي بزرگ روسيه در سال 1967 و در منطقه پوزتسكي كامچاتكا احداث شد. ظرفيت نصب شده مرحله اول نيروگاه 5 مگاوات بود كه در سال 1982 پس از نصب تجهيزات مرحله دوم، ظرفيت آن به 11 مگاوات افزايش يافت. در سال 1987 نيز يك نيروگاه كوچك از نوع بدون كندانسور به ظرفيت حدود 300 كيلووات نصب شد.
    در روسيه از منايع حرارت پايين عمدتاً جهت تامين گرمايش منطقهآ*آ*اي و يا گرمايش استخرهاي شنا، گلخانهآ*ها و مزارع پرورش ماهي و يا درمان بيماريها استفاده ميآ*شود. اخيراً كاربرد منابع زمينآ*گرمايي در روسيه توسعه زيادي يافته است. در واقع وزارت علوم روسيه متولي توسعه طرحهاي كاربرد انرژي زمينآ*گرمايي در كشور است.

    كاربرد انرژي زمينآ*گرمايي در منطقه كامچاتكا
    شبه جزيره كامچاتكا همراه با جزاير كوريل در منتهيآ*اليه شرق روسيه واقع شده است. ساكنين اين مناطق جهت تامين برق مورد نياز خود وابستگي شديدي به سوخت فسيلي وارداتي دارند. اخيراً هزينه توليد برق در نواحي مذكور به 25 سنت به ازاء هر كيلووات ساعت بالغ شد كه متعاقب آن سياستگزاران انرژي بر آن شدند تا استراتژي پيشين خود را تغيير داده و توجه بيشتري به منابع انرژيهاي تجديدآ*پذير كنند. يكي از انواع انرژيآ*هاي تجديدآ*پذير، انرژي زمينآ*گرمايي است كه روسها تجربيات فراواني در خصوص بهرهآ*برداري از آن دارند. آنها تاكنون حدود 1000 حلقه چاه در زمينه اكتشاف و استخراج منابع زمينآ*گرمايي حفر كردهآ*اند كه رقم بسيار قابل توجهي است. منطقه كامچاتكا داراي ذخاير فراوان انرژي زمينآ*گرمايي است كه با مطالعات اكتشافي صورت گرفته، پتانسيل آنها برآورد شده است. طبق محاسبات بعمل آمده، منابع زمينآ*گرمايي مذكور قادر خواهند بود برق مورد نياز شبه جزيره كامچاتكا را با هزينه بسيار كمتري نسبت به سوختهاي فسيلي تامين كنند.

    منطقه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي
    اين منطقه در جنوب شبهآ*جزيره كامچاتكا قرار دارد. در واقع اين منطقه زمينآ*گرمايي بخشي از منطقه آتشفشاني كامچاتكاي جنوبي است كه در حدود 8 كيلومتري شمال كوه آتشفشاني ماتنوسكي واقع شده است. نزديكآ*ترين منطقه مسكوني به آن شهر پتروپاولوسك – كامچاتسكي است كه 125 كيلومتر بامنطقه زمينآ*گرمايي فاصله دارد. در زمستان دسترسي به منطقه زمينآ*گرمايي مشكل است زيرا در اين ايام بدليل بارش سنگين برف صرفاً با انجام عمليات برق روبي ميآ*توان از جادهآ*ها عبور كرد. منطقه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي يكي از بزرگترين نواحي روي كره زمين است كه حجم زيادي از حرارت داخل زمين به سطح آن راه ميآ*يابد. بر اساس مطالعات اكتشافي بعمل آمده مشخص شده است كه منابع زمينآ*گرمايي مناطق كامچاتكا و جزاير كوريل مشتركاً قادر به توليد 2000 مگاوات برق هستند.
    اين منطقه كه حدود 30 كيلومتر مربع وسعت دارد شامل آثار و شواهد حرارتي است كه در مجاورت آتشفشانهاي فعال وسيستمهاي زمينآ*گرمايي حرارت بالا قرار دارند. در جنوب منطقه نيز كوه آتشفشان ماتنوسكي وجود دارد كه در مجاورت آن گازفشانهاي حرارت بالا و چشمهآ*هاي آبداغ مشاهده ميآ*شوند واز يال شمالي و دهانه آن نيز بخار خارج ميآ*شود.
    اين منطقه از نظر فعاليت آتشفشاني بسيار فعال است و در آن دو آتشفشان فعال وجود دارد: ماتنوسكي و گورلي. البته يك آتشفشان خاموش و فرسايش يافته نيز به نام ژيروفسكي نزديكي منطقه زمينآ*گرمايي به چشم ميآ*خورد. در اطراف دهانه آتشفشان ماتنوسكي فعاليتآ*هاي شديد گازفشاني مشاهده ميآ*شود. آخرين فعاليت كوه آتشفشاني ماتنوسكي در سال 2001 رخ داد. در آن هنگام ناگهان دهانه آتشفشان منفجر شد كه بر اثر آن خاكسترهاي آتشفشاني به هوا پرتاب شدند.
    اكتشاف منطقه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي طي سالهاي 1978 تا 1990 انجام شده است. تاكنون بيش از 80 حلقه چاه كه عمق آنها بين 1000 تا 2500 متر است در منطقهآ*اي به وسعت km225 حفر شده است.
    با استفاده از نتايج عمليات حفاري، تا حدود زيادي حدوده مخزن ماتنوسكي مشخص شد. در حال حاضر در نظر است كه يك نيروگاه 120 مگاواتي در مركز منطقه زمينآ*گرمايي احداث شود. ماتنوسكي از نوع آبداغ بالنده است. بدين معني كه سيال غالب در مخزن آبداغ است. طبق برآوردهاي بعمل آمده منبع زمينآ*گرمايي ماتنوسكي توانايي توليد 300 مگاوات برق را دارد.
    به طور كلي منابع زمينآ*گرمايي منطقه كامچاتكا به دو دسته حرارت بالا و حرارت پايين تقسيمآ*بندي ميآ*شوند. منابع حرارت بالا (150 درجه سانتيآ*گراد) داراي پتانسيلي معادل MWe1130 هستند. منابع حرارت پايين (150 > درجه سانتيآ*گراد) داراي پتانسيل MWt 1345 براي يك دوره 100 ساله هستند. تاكنون طبق اكتشافات انجام شده بيش از 20 ميدان زمينآ*گرمايي در منطقه كامچاتكا كشف شده است.
    در بين همه ميدانهاي كشف شده ميدان زمينآ*گرمايي ماتنوسكي ميداني شاخص به شمار ميآ*رود. تاكنون تمامي مطالعات اكتشافي ضروري در اين ميدان انجام شده است و اكنون براي استفادهآ*هاي مختلف (توليد برق و كاربردهاي صنعتي) كاملاً آماده است. حدود 30 درصد چاههاي حفر شده در ميدان ماتنوسكي،آ*چاههاي توليدي هستند.
    سيالهاي توليد شده از ميدان مذكور مخلوط بخار خشك و بخار مرطوب است كه درجه حرارت آن بيش از 240 درجه سانتيآ*گراد بوده و آنتالپي آن معادل Kcal/kg 660 است. از نظر تركيب شيميايي، سيال خروجي از چاهها در زمره آبهاي كلريده، كلريده- سولفاته قرار ميآ*گيرندكه آنيونهاي آنها سولفات و كلريد و مهمترين كاتيونهاي آنها سديم و كلسيم هستند. مهمترين گاز غيرقابل ميعان مخزن اسيد كربنيك (بيش از 70 درصد وزني) است. به علاوه در سولفيد هيدروژن، نتيروژن، اكسيژن،آ*متان و هيدروژن نيز وجود دارد. ميزان H2S موجود در سيال مخزن به طور ميانگين حدود 10 درصد حجم كل گازهاي خروجي از چاهها است.

    نيروگاه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي
    در مرحله اول، يك نيروگاه 12 مگاواتي احداث شد. اين نيروگاه در حقيقت يك نيروگاه زمينآ*گرمايي نمونه (پايلوت) از مجموعهآ*اي از چند نيروگاه زمينآ*گرمايي است كه در منطقه ماتنوسكي ساخته و راهآ*اندازي خواهد شد. در هنگام احداث نيروگاه ماتنوسكي موارد زير موردتوجه قرار داشت:
    • سيستم آماده آ*سازي بخار مدولار كه به صورت پيش ساخته بودو پس از مونتاژ مورد استفاده قرار گرفت.
    • اغلب اجزاء نيروگاه (شامل توبوژنراتورها، قطعات الكتروتكنيكي، كنترل پانل اصلي و ...) در كارخانه ساخته شده و در محل نيروگاه به يكديگر متصل شدند.
    • با استفاده از كندانسورهاي هوايي از تماس مستقيم سيال زمينآ*گرمايي با محيط اطراف جلوگيري شد.
    سيال دو فازي (مخلوط آبداغ وبخار) از طريق لولهآ*ها در مخزن جمعآ*آوري شده و پس از انجام عمل جدايش در دو مرحله به سمت سه واحد قدرت كه ظرفيت هر يك 4 مگاوات است، هدايت ميآ*شود. شكل (5). بخار با فشار P0=0..8 Mpa و درجه حرارت 170 درجه سانتيآ*گراد ودر حالتي كه كاملاً خشك است (ميزان رطوبت آن كمتر از 05/0 درصد است) وارد توربين ميآ*شود. كيفيت بخار در ورودي توربين مشابه كيفيت آن در نيروگاههاي حرارتي فشار متوسط است. به منظور افزايش كارايي كاربرد انرژي زمينآ*گرمايي، آبداغ (داراي درجه حرارت 170درجه سانتيآ*گراد) بعد از جداكنندهآ*ها به سمت مخازن تبخير آني هدايت ميآ*شود. دراين مخازن بخار داراي فشار 0.4 Mpa توليدميآ*شود. از اين بخار (حدود 10 تن بر ساعت) در اجكتورها جهت مكش و جدايش گازهاي غيرقابل ميعان و بيوژه گاز سولفيد هيدروژن (H2S) استفاده ميآ*شود. گاز H2S خارج شده از كندانسور، وارد دستگاه جاذب 13 ميآ*شود كه درآن گاز H2S در بخار چگالش يافته حل شده به سمت چاههاي تزريقي هدايت ميآ*شود. همانگونه كه مشخص است گاز مذكور بدون هيچ ارتباطي با محيط اطراف مجدداً به درون مخزن زمينآ*گرمايي تزريق مي شود. آب چگاليده خروجي از كندانسور به اندازه كافي خالص و تميز بوده صرفاً داراي مقدار كمي از املاح گوناگون به صورت محلول است. بنابراين چنانچه در طراحي سيكل توليد برق، درجه حرارت آب چگاليده حدود 50 درجه سانتيآ*گراد در نظر گرفته شود،آ*ميآ*توان آنرا بدون مشكل رسوبگذاري در لولهآ*ها و چاههاي تزريقي به درون چاهها تزريق كرد.
    كنترل سه واحد قدرت توسط تابلوي كنترل اصلي انجام ميآ*شود. 6 مدول كندانسور هوايي درارتفاع 6 متري از صفحه توربوژنراتورها واقع شده است. هر مدول كندانسور هوايي از 8 مجموعه بهم پيوسته از لولهآ*هاي فولادي (ضد زنگ) كه داراي پوششي از جنس روي است تشكيل شده است. خود لولهآ*ها نيز توسط صفحات آلومينيومي دندانهآ*دار (كه ارتفاع هر دندانه cm5/1 است) پوشيده شده است.
    سيستمهاي آمادهآ*سازي بخار يروگاه در كارخانه به صورت مدول و يكپارچه ساخته شده است. پس از آزمايش مدول دركارخانه آنها را توسط هواپيماهاي باري سنگين به كامچاتكا منتقل كردند. نهايتاً مدولها پس از نصب تحت شرايط واقعي با سيال زمينآ*گرمايي مورد آزمايش قرار گرفتند. در مدول پمپ وچند سيستم مجزا وجود دارند شامل پمپآ*هاي سيستم تزريق، پمپآ*هاي يدكي و آتشآ*نشاني و تابلوهاي كنترل الكتريكي. علاوه بر اين در هنگام بهرهآ*برداري، سيستم حفاظتي خاصي سبب جدايش رسوبات و املاح در توربينآ*ها و كندانسورهاي هوايي ميآ*شود.
    توربين و ژنراتور روي يك شاسي واحد نصب شدهآ*اند كه شامل سيستم پمپ روغن روانآ*كننده و مخزن مربوطه آن نيز مي شود. توربين مستقيماً (بدون دنده كاهنده) به ژنراتور متصل بوده فركانس گردش آن معادل 50 دور در ثانيه است. هر واحد توربوژنراتور به طور مجزا در يك مدول قرار دارد. شركت سازنده در طراحي و ساخت توربينها از تجربيات خود در ساخت توربينهاي صنعتي و توربينهاي كشتي كمك گرفته است.
    توربينهاي مذكور داراي بخشآ*هاي زير هستند:
    • پايهآ*هاي قابل انعطاف در بخش جلويي سازه نگهدارنده
    • واحد تنظيم هيدروليكي در جلوي توربين
    • يك ياتاقان نگهدارنده مقاوم همراه با پمپ روغن در بخش جلويي سازه نگهدارنده
    توربين نيروگاه ماتنوسكي نسبت به توربينهاي صنعتي و كشتيآ*ها دو تفاوت مهم دارد كه عبارت هستند از:
    1- كنترل بخار در لوله ورودي بوسيله دمپردوراني پروانهآ*اي انجام ميآ*شود.
    2- بخار ورودي به واحد قدرت از بالا وسقف واحد، وارد توربين ميآ*شود.
    3- همه 10 طبقه توربين داراي سيستم جداسازي رطوبت پيشرفتهآ*اي هستند.

    مرحله اول توسعه نيروگاه
    در حال حاضر مرحله اول توسعه نيروگاه ماتنوسكي با ظرفيت 50 (25×2) مگاوات بوسيله يك شركت روسي در حال انجام است. هزينهآ*هاي اجراي مرحله اول توسعه نيروگاه را مشتركاً بانك اروپايي توسعه وبازسازي و چند شركت روسي تقبل كردهآ*اند. مرحله اول توسعه نيروگاه شامل موارد زير ميآ*شود.
    ساختمان اصلي با امكانات مورد نياز جهت توربينها، تابلوي كنترل واحد قدرت، جداكنندهآ*ها، تجهيزات الكتروتكنيكي و يك مهمانسرا براي مهندسين ناظر در ساختگاه نيروگاه.
    در ساختگاه نيروگاه،آ*محلي براي پستآ*ها و كارگاههاي تعمير و نگهداري تجهيزات در نظر گرفته شده است. از سوي ديگر طبق قراردادهاي منعقد شده براي حفاري وتعمير چاههاي زمينآ*گرمايي منطقه، ميزان دبي و فشار بخار لازم براي مرحله دوم توسعه نيروگاه به ترتيب كمتر از t/h320 و 7 بار خواهد بود. اين حجم بخار نه تنها مرحله اول توسعه را پوشش ميآ*دهد بلكه بخار لازم براي مرحله دوم را نيز تامين ميآ*كند. البته اين فشار و دبي مربوط به بخار ورودي به جداآ*كنندهآ*هاي نيروگاه خواهد بود. سيستمآ*هاي آماده آ*سازي بخار نيروگاه شامل جداكنندهآ*ها، صدا خفهآ*كن و سايرتجهيزات هستند. اين سيستم ها بايد به نحوي عمل كنند كه رطوبت بخار خروجي از آنها بيش از 05/0 درصد نباشد.
    آبداغ چگاليده همراه با آبداغ جدا شده از جداكنندهآ*ها قبل از تزريق مجدد از يك سيستم ذوب برق عبور ميآ*كند و بدين ترتيب از حرارت آن جهت ذوب برف و يخ محيط نيروگاه استفاده ميآ*شود.
    يك شركت روسي خط انتقال kv220 را از نيروگاه ماتنوسكي تا پست آواچا 18 در شهر اليزوو به طول 70 كيلومتر احداث خواهد كرد. شركتي ديگر هم جادهآ*اي را بين شهر پتروپاولوسك – كامچاتسكي ونيروگاه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي خواهد ساخت. در واقع از اين جاده جهت انتقال تجهيزات نيروگاهي شامل توربوژنراتورها وساير تجهيزات فني (كه وزن هر يك از آنها به 50 تن نيز ميآ*رسد) به ساختگاه نيروگاه استفاده خواهد شد.

    واحد چهارم نيروگاه همراه با سيكل تركيبي
    در سال 1965، دانشمندان روسي توانستند سيكلي را ابداع كنند كه به كمك آن ميآ*توان از آبداغ گرمتر از 80 درجه سانتيآ*گراد نيز برق توليد كرد. به منظور طراحي و آزمايش تجهيزات سيكل تركيبي نيروگاه ماتنوسكي تحت شرايط طبيعي و واقعي (درجه حرارت كم محيط، بارش برف فراوان تا ارتفاع 12 متر، باد قوي و لرزه خيزي بالا) شركت ژئوترم كار روي واحد چهارم نيروگاه ماتنوسكي را آغاز كرد. در حال حاضر واحد چهارم سيكل تركيبي در حال نصب است. در واقع هدف از طراحي و اجراي واحد چهارم، بكارگيري سيال دو فازي اضافي است كه از چاههاي زمينآ*گرمايي خارج شده و توسط سه واحد قدرت موجود استفاده نميآ*شود. در بالاترين بخش سيكل، يك توربين از نوع بدون كندانسور با ظرفيت 3 مگاوات نيز نصب خواهد شد.
    سيال دو فازي از دو واحد جداكننده عبور كرده و بخار جدا شده به سمت توربين بخار هدايت ميآ*شود. بخار مرطوب خروجي توربين، چگاليده شده وسپس در لولهآ*هاي كندانسور – اواپراتور خنك ميآ*شود.
    فشار بخار خروجي از توربين حدود 03/0 تا 11/0 مگاپاسكال است. توربينها،آ*ژنراتورها و تجهيزات تبادل حرارت روي يك صفحه كه 5 متر از سطح زمين ارتفاع دارد، مستقر شدهآ*اند. به منظور جلوگيري از ريزش برف سنگين زمستاني نيز تمامي تجهيزات در يك مرحله سرپوشيده قرار دارند. از سوي ديگر جهت ممانعت از جمع شدن برف و يخآ*زدگي سطوح تبادل حرارت روي صفحات كندانسورآ*هاي هوايي، اين صفحات رو به بيرون شيب دارند.
    فنآ*ها و الكتروموتورها در معرض جريان هواي پيش گرم شده قرار دارند تا دچار شوك حرارتي نشوند. تجهيزات الكتروتكنيكي و ساير سيستمهاي كنترل خودكار در يك محفظه مخصوص قرار دارند كه داخل آن نيز توسط هواي گرم، گرم نگه داشته ميآ*شود.
    ظرفيت نهايي واحد قدرت 9 مگاوات خواهد بود. نيروگاه دو مداره با ظرفيت اسمي 8/6 مگاوات، طراحي و ساخته خواهد شد. در واقع اين نيروگاه يك مدل نمونه (پايلوت) از مجموعهآ*اي از مدولهاي قدرت دو مداره خواهد بود. در آينده اين مدولهاي قدرت در واحدهاي سيكلآ* تركيبي مرحله دوم توسعه نيروگاه بكار گرفته خواهند شد. علاوه براين مدولهاي مذكور در احداث نيروگاههاي زمينآ*گرمايي دو مداره جديد با ظرفيت 6 و 12 مگاوات نيز بكار خواهند رفت.
    در حين طراحي، ساخت و آزمايش واحدهاي قدرت سيكل تركيبي چندين مشكل علمي و فني به شرح زير بوجود آمد:
    - انتخاب سيال عامل بهينه (داراي نقطه جوش پايين)
    - تعيين حداقل درجه حرارت آبداغ خروجي از سيستم براي جلوگيري از رسوب مواد سيليسي
    - انتخاب روش بهينه براي خارج كردن گازهاي غيرقابل ميعان از كندانسور- اواپراتور
    - در نظر گرفتن ملاحظات زيستآ*محيطي براي حذف گاز H2S از محوطه نيروگاه
    شرايط آب وهوايي منطقه ماتنوسكي بسيار استثنايي است زيرا از يك سو در نواحي شمالي كره زمين قرار داشته و از سوي ديگر در ارتفاع قابل توجهي از سطح دريا واقع شده است. ميانگين درجه حرارت ساليانه اين منطقه 5/1 درجه سانتيآ*گراد است. درجه حرارت ميانگين آن در يك دوره هشتآ*ماهه (از آبان تا خرداد) كمتر از 5 درجه سانتيآ*گراد است. اين درجه حرارت كم هوا به مهندسان طراح سيكل قدرت اجازه ميآ*دهد كه درجه حرارت چگاليده رادر كندانسور تا حدود 10 الي 20 درصد كاهش دهند كه اين موضوع خود سبب افزايش 20 الي 24 درصد قدرت خروجي از نيروگاه در مقايسه با نيروگاههاي زمينآ*گرمايي كه در نواحي بسيار گرم يا معتدل قرار دارند، ميآ*شود.
    مزيت ديگر درجه حرارت كم آبداغ خروجي از كندانسور اين است كه بر اثر هر گونه كاهش فشار چاههاي توليدي، نقصان كمي در قدرت خروجي نيروگاه رخ ميآ*دهد.
    توليد برق در سيكل تبخير آني نيروگاه ماتنوسكي با مشكلاتي همراه است. به عنوان مثال درتوربينها به حجم نسبتاً زيادي بخار نياز است و ارتفاع پرهآ*هاي طبقات آخر توربين نيز زياد است. هر دو عامل مذكور سبب كاهش كارايي سيكل توليد برق ميآ*شوند. از سوي ديگر حذف گازهاي غيرقابل ميعان از كندانسور تحت فشار آب اشباع مستلزم صرف انرژي زيادي است. بنابراين به منظور رفع مشكلات فوق، مهندسان، سيكل تركيبي را پيشنهاد كردند. در واقع اين سيكل، تركيبي از سيكل تبخير آني و سيكل دو مداره است. سيال عامل واحد قدرت داراي نقطه انجماد پايين بوده كاركرد خوب آنرا در فصل زمستان تضمين مي كند. بدين معني كه سيال فوق در هنگام توقف عملكرد نيروگاه يخ نميآ*زند.

    واحدهاي سيكل تركيبي مرحله دوم توسعه نيروگاه
    همزمان با برنامه توسعه كاربرد انرژي زمينآ*آ*گرمايي در منطقه كامچاتكا، مرحله دوم توسعه نيروگاه به ظرفيت 60 مگاوات نيز آغاز شده است. ساخت مرحله سوم نيروگاه با ظرفيت 100 مگاوات هم برنامهآ*ريزي است.
    دلايل زير سياستگزاران انرژي را بر آن داشت تا مراحل دوم و سوم توسعه نيروگاه را طراحي و برنامهآ*ريزي كنند:
    1- داشتن شناخت كافي از منبع زمينآ*آ*گرمايي ماتنوسكي
    2- وجود جاده و خط انتقال برق در منطقه
    3- تجربيات بدست آمده از عملكرد نيروگاه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي
    4- وجود برق در محل ساختگاه نيروگاه جهت اجراي سريعتر طرحهاي توسعهآ*اي
    بر اساس مطالعات اوليه، مرحله دوم توسعه نيروگاه، شامل دو واحد قدرت از نوع سيكل تركيبي است كه كل مصرف بخار و آبداغ آن به ترتيب معادل 320 و 640 تن بر ساعت است.
    در مرحله دوم توسعه نيروگاه، هر واحد قدرت شامل يك توربين بخار (از نوع بدون كندانسور) داراي ظرفيت 12 مگاوات وسه مدول سيكل دو مداره است كه ظرفيت هر يك از مدولها 6 مگاوات است. ظرفيت نهايي واحدهاي سيكل تركيبي حداقل 20 درصد بيش از واحدهاي تبخير آني مرحله اول بوده ودر نتيجه اقتصاديآ*تر هستند.
    در خاتمه اين نكته نيز شايان ذكر است كه اگر تمام انرژيآ* الكتريكي مورد نياز منطقه كامچاتكا از منابع زمين گرمايي تامين شود، ساليانه تقريباًً معادل 000/900 تن در مصرف سوختهاي فسيلي صرفهآ*جويي خواهد شد

    نويسنده : مهندس جواد نورعليئي
    منبع : http://radbooof.blogfa.com/
  2. #2
    2006/11/03
    27
    0

    پاسخ : نيروگاه زمينآ*گرمايي ماتنوسكي

    سلام
    خیلی متشکرم از مطلبتون لطف می کنید سایتی رو معرفی کنید که توضیحات کاملی در مورد نیروگاه های زمین گرمایی داشته باشه همراه با نمای تجهیزات و بلوک دیاگرام های کنترلی.مرسی
نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 3
    آخرين نوشته: 2014/01/06, 18:08
  2. ساخت مدار گرمايي
    توسط nazanin66 در انجمن مدارهای آنالوگ و مدارهای مجتمع
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 2013/12/11, 10:42
  3. اتصال نرم افزار maxwell به ansys workbench براي تحليل گرمايي
    توسط sina_javan در انجمن آموزش نرم افزارهاي آناليز و شبيه ساز
    پاسخ: 3
    آخرين نوشته: 2013/03/17, 13:43
  4. نيروگاه هاي توليدكننده برق
    توسط hosein-eghbali در انجمن مفاهیم پایه برق و الکترونیک
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 2012/07/14, 18:41
  5. نيروگاه بادي
    توسط فرشاد اکرمی در انجمن توليد
    پاسخ: 9
    آخرين نوشته: 2006/12/15, 00:26

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •