سه مدل از توربین های نیروگاه آبی :
1- توربین پلتون : توربین پلتون برای ارتفاع زیاد (300 الی 2000 متر) و دبی کم مورد استفاده قرار می گیرد. این توربین از یک یک چرخ که بر روی آن قاشقک ها یا کاسه های مخصوص نصب شده است تشکیل می شود. آب توسط لوله هدایت کننده از داخل یک یا دو یا چهار انژکتور با سرعت و فشار زیاد روی قاشقک ها ریخته می شود. به طوری که جهت جهش آب روی قاشقک ها عمود بر محور ماشین و مماس بر محیط توربین است. تنظیم فشار آب توسط سوزنی که داخل انژکتور قرار دارد صورت می گیرد

2- توربین فرانسیس : توربین فرانسیس برای ارتفاع متوسط (25 الی 400 ) و دبی متوسط مورد استفاده قرار می گیرد این توربین تند گرد تر از توربین پلتون و آهسته گرد تر از توربین کاپلان است. آب توسط لوله ها به ظرف حلزونی شکل که در ابتدا دارای سطح مقطع بزرگ بوده و به تدریج کم می شود هدایت می گردد. محیط داخلی ظرف حلزونی مجاور محیط خارجی چرخ هادی قرار دارد. توربین فرانسیس در زیر بار کم راندمان پایینی دارد و راندمان آن تقریبا بین 65% تا 92% تغییر می کند.

3- توربین کاپلان : توربین کاپلان برای ارتفاع کم (5 الی 40 متر) و دبی زیاد مورد استفاده قرار می گیرد. ساختمان این توربین فرانسیس بوده با این تفاوت که چرخ گردان آن دارای تعدادی پروانه قابل تنظیم و غیر قابل تنظیم است. در توربین کاپلان با تنظیم تیغه ها می توان راندمان تقریبا یکنواختی در زیر بار های مختلف داشت راندمان دبی توربین حدود 90% است. پره های قابل تنظیم در بار های مختلف راندمانشان خوب است و می توان تقریبا آن را ثابت نگه داشت. در صورتی که پره های غیر قابل تنظیم در بار نامی راندمان خوبی دارند.