سلام به همه دوستان عزیز
دو دانشجو ماساچوست سال 2005 تصمیم گرفتند اقداماتی انجام بدن تا مردم وقت کمتری رو صرف آشپزی و پخت غذا کنند و از همون زمان شروع به طراحی و ساخت وسایل کوچک و مفید برای آشپزخانه و آشپزی کردند.
یکی از وسایلی که تولید کردند ساخت سه پایه های سخنگویی بود که به آشپز اطلاع میداد که کدوم ظرف غذا نیاز به گرم شدن بیشتر یا مجدد داره و کدوم یکی به اندازه کافی گرم هست و آماده استفاده هست یا اینکه کدوم ظرف زیاد داغ هست و به اون دست نزنید.
یکی دیگه از این وسایل دوربین و مانیتور کوچکی بود که بر روی یخچال و فریزی نصب میشد و با نمایش داخل یخچال بر روی مانیتور شما را از محتویات درون آن مطلع میساخت اینجوری دیگه لازم نیست هر بار در یخچال رو باز کنید تا ببینید توش چی هست و کلی هوای گرم وارد اون بکنید.
اما وسیله ای که میخوام در مورد اون بنویسم قاشق هوشمند هست که با استفاده از سنسورهایی که روی اون نصب شده میتونه تا حدودی غذا را بچشه و بعضی از ویژگیهای غذا مانند ترشی یا شوری و ... را به آشپز بگه.
نمونه اولیه این قاشق از جنس پلاستیک شفافی ساخته شده که درون آن سیمهایی عبور کرده، این قاشق به طور کلی از روی، آلومینیوم و سنسورها تشکیل شده. زمانی که قاشق با غذا تماس پیدا میکه سنسورها ترکیبی از دما، ترشی یا اسیدی بودن، شوری و چسبناکی را احساس میکنند. این قاشق از طریق کابل باریکی به کامپیوتر متصل میشه، زمانی که شما قاشق را به کامپیوتر متصل میکنید کامپیوتر این ترکیب رو آنالیز میکنه و اطلاعات لازم را به شما میده.
این قاشق هنوز در حال توسعه هست و قرار هست امکانات زیادی رو به اون اضافه کنند. به عنوان مثال در کامپیوتر یک دیتا بیس ( پایگاه داده ) وجود داره که ویژگیهای بسیاری از غذاها رو در بر میگیره، شما هنگامی که قاشق رو به کامپیوتر متصل میکنید باید مشخص کنید که قاشق را در کدام غذا قرار دادید و کامپیوتر بعد از آنالیز ترکیبات توسط سنسور های قاشق و مقایسه اونها با فاکتورهای اصلی که در دیتابیس وجود داره به شما میگه که وضعیت غذا به چه شکل هست.
به عنوان مثال میخواید سس سالاد درست کنید، اول دستورالعمل مربوط به اون رو در دیتابیس موجود در کامپیوتر پیدا کرده و شروع به کار میکنید. فرض میکنیم به طور تصادفی مقدار نمکی که میریزید زیاد بشه و چشیدن اون هم برای شما جالب نباشه با قرار دادن قاشق درون سس، سنسور PH مقدار ترشی و اسیدی بودن را حس میکنه و کامپیوتر به شما نشون میده که چقدر شکر اضافه کنید یا چقدر سرکه اضافه کنید تا طعم سس به طعم اصلی برگرده. حالا اگر سس به اندازه کافی غلیظ نباشه باز هم کامپیوتر توسط سنسورهای چسبندگی که بر روی قاشق نصب شده مقدار غلظت رو تشخیص میده و به شما میگه که چقدر مثلا زرده تخم مرغ اضافه کنید. با این وجود ایرادهایی هم در این سیستم وجود داره چون خیلی از غذا ها طوری هستند که نظر و مزه کردن شخصی خیلی بهتر میتونه عمل کند تا اینکه از روی دستورالعمل انجام بشه از طرفی هم شاید هر کسی دوست نداشته باشد یک کامپیوتر یا لپ تاپ را با خودش به آشپزخونه ببره این به درد دانشجوها میخوره که دانشجو هم هیچوقت نمیاد از این چیزا استفاده کنه، یعنی یه جورایی به درد نمیخوره :smile:
علاوه بر این قاشق، نمونه قاشق های دیگه هم در بازار هستند که کارهای مختلف انجام میدهند به عنوان مثال یک نمونه از اونها سنسور حرارت داره که با توجه به حرارت رنگ قاشق تغییر میکند و شما میتوانید با مشاهده رنگ مورد نظر زمانی که غذا به دمای مناسب میرسد را تشخیص دهید و شروع به خوردن غذا بکنید. البته این هم بیشتر به درد بچه ها میخوره. :icon_razz:
خلاصه مطلب اینکه این قاشق ها که درست کردن به درد خودشون میخوره. :smile:
شاد و موفق باشید