يکي ازمحيط هاي انتقال داده که سيگنال هاي نوري را در مسافت هاي طولاني و با سرعت بالا انتقال مي دهد فيبر نوري نام دارد. مجموعه اي از تارهاي فيبر نوري که رشته هاي نازکي از جنس شيشه و پلاستيک و به ضخامت يک تار موي انسان هستند در کلافي سازماندهي مي شوند که به آن کابل نوري گفته مي شود.

به کمک فيبر نوري مي توان صوت ،تصوير،شبکه هاي کامپيوتري ،اينترنت و داده هاي ديگر را با پهناي باند بالا به راحتي منتقل کرد.
فيبر نوري از سه قسمت تشکيل شده است که عبارتند از:

• هسته (Core)
• روکش (Cladding)
• روکش محافظ يا بافر رويه (Buffer Coating)

مرکزي ترين قسمت هر تار نوري، هسته فيبر نوري است که جنس آن از شيشه يا پلاستيک بوده و حرکت سيگنال هاي نوري در آن صورت مي گيرد.

لايه اي که هسته فيبر نوري را احاطه کرده و با سطح آبکاري خود موجب انعکاس نور به داخل هسته شده و از خروج پرتوهاي نور جلوگيري مي کند روکش ناميده مي شود که همانند هسته از جنس شيشه يا پلاستيک بوده اما ضريب شکست در آن متفاوت است.

روکش محافظ، لايه پلاستيکي است که لايه هاي داخلي فيبر نوري را در برابر رطوبت و آسيب هاي احتمالي محافظت مينمايد.

فيبر نوري به دو دسته کلي Single mode و Multimode تقسيم مي شود.





با توجه به قطر هسته فيبر نوري مسيري که نور در آن عبور مي کند متفاوت است. قطر هسته کابل سينگل مد نسبت به کابل مالتي مد کمتر بوده و قادر است سيگنال هاي نوري را تنها در يک مسير انتقال دهد اما در کابل هاي مالتي مد به دليل بزرگتر بودن قطر هسته آن امکان عبور سيگنال هاي نوري با طول موج هاي مختلف و در چندين مسير متفاوت وجود دارد. در مسافت هاي کوتاهتر بهتر است از کابل هاي مالتي مد استفاده شود اما در فواصل برابر کابل مالتي مد پهناي باند بيش تري را فراهم ميسازد.



مرجع:

مهمان عزیز شما حق دیدن لینک ها را ندارید

عضویت