ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی «ورود به سایت» کلیک کنید.





اگر فرم ورود برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.





کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2
  1. #1
    2010/05/09
    930
    36

    همایشی با موضوع کارآفرینی به مناسبت هفته پژوهش

    به جای پرورش کارآفرین، موتور تولید «ب.ز» داریم
    اگر به وضعیت و شرایط فعلی کشورمان خوب نگاهی بیندازیم، درمیآ*یابیم که بستری مهیا شده که بهآ*جای پرورش و تولید کارآفرین، موتور تولید «ب.ز» داریم. متأسفانه هنوز هم در خفا و آشکار کسانی مثل ایشان در جامعه ما در مقیاسآ*های کوچکآ*تر و بزرگآ*تر در حال تولید و تکثیرهستند.
    دوشنبه، ٢٣ آذر همایشی با موضوع کارآفرینی به مناسبت هفته پژوهش در تالار صدر دانشکده اقتصاد دانشگاه اصفهان به همت انجمن علمی اقتصاد و گروه اقتصاد این دانشکده برگزار شد.


    به گزارش شرق، در ابتدای این همایش، سعید صمدی، مدیر گروه اقتصاد به یکی از دلایل توسعهآ*نیافتگی کشورهای جهان سوم از دیدگاه مرحوم دکتر حسین عظیمی اشاره و این نکته را گوشزد کرد که یکی از حلقهآ*های مفقوده اقتصاد ما نبود بستر برای کارآفرینی است. در بخش بعدی همایش، محسن رنانی، استاد برجسته اقتصاد دانشگاه اصفهان، عبدالحسین ساسان، استاد بازنشسته این دانشگاه و قائمآ*مقام کانون کارآفرینی استان اصفهان، کوروش خسروی، دبیر جشنواره فنآ*آفرینی شیخ بهایی و محمد گوهریان، دبیرکل اتاق بازرگانی استان اصفهان به طرح دیدگاهآ*های خود پرداختند.

    سعید صمدی: موتور تولید «ب.ز» داریم

    مدیر گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان در ابتدای جلسه با یادی از مرحوم حسین عظیمی، اقتصاددان فقید ایرانی سخن خود را آغاز کرد و یادآور شد در سال ١٣٧١، وقتی دانشجویان دلیل عقبآ*ماندگی کشورمان را از ایشان پرسیدند، آن بزرگ به این نکته اشاره کرد که در کشور ما مسائل، نهادها و پدیدهآ*ها صورت دارد؛ اما دارای محتوا نیست.

    ما در کشورمان دانشگاه، پژوهشکده، بانک، بازار سهام و... داریم؛ اما رسالت اصلی خود را آنآ*طور که باید انجام نمیآ*دهند؛ حالا سؤال اینجاست که چه کنیم صورتآ*های موجود بامحتوا بشوند تا بتوانند رسالت اصلی خود را آنآ*طور که در کشورهای پیشرفته انجام میآ*شود، انجام دهند؟ شاید یکی از حلقهآ*های مفقودهآ*ای که در این زمینه وجود دارد، مقوله کارآفرینی است.

    در اقتصاد به دانشجویان یاد داده میآ*شود که طبق تابع تولید کاب-داگلاس میزان تولید تابعی از نیروی کار و سرمایه است. ولی با وجود نیروی انسانی متخصص و همچنین سرمایه فراوان در کشور، میزان تولید حرکتی نمیآ*کند. یکی از مسائل مهمی که در وضعیت فعلی کشور داریم و یکی از دغدغهآ*های مهم اینآ* است که چه کنیم مقوله کارآفرینی در جامعه جاری و در اقتصاد ما موتور تولید کارآفرینی روشن شود و به این صورت کارآفرینآ*ها نیز موتور اقتصاد را فعال کنند؟ اگر به وضعیت و شرایط فعلی کشورمان خوب نگاهی بیندازیم، درمیآ*یابیم که بستری مهیا شده که بهآ*جای پرورش و تولید کارآفرین، موتور تولید «ب.ز» داریم. متأسفانه هنوز هم در خفا و آشکار کسانی مثل ایشان در جامعه ما در مقیاسآ*های کوچکآ*تر و بزرگآ*تر در حال تولید و تکثیرهستند.

    شرایط اقتصادی نامناسب، قوانین غیرشفاف و سیستم نظارتی غیرکارآمد بدون شک اختلاسآ*کننده و دزد خلق میآ*کند. به علاوه یکی دیگر از مشکلاتی که پشت این قضیه وجود دارد، مقوله کارآفرینی است؛ به این معنا که بدون کارآفرینی، L و K (نیروی کار و سرمایه) محتوای لازم را پیدا نمیآ*کند.
    به راستی چه چیزی کم داریم که موتور اقتصادمان روشن نمیآ*شود؟ نزدیک ٣٠ الی ٤٠ سال است که این مشکل را داریم و همیشه منتظر سالآ*های آتی بودهآ*ايم تا این معضلآ*ها برطرف شود. اما واقعیتی که میآ*بینیم این است که تابهآ*حال نتیجه مهم و ملموسی نداشتهآ*ایم! در ادامه عبدالحسین ساسان، گذشته علم اقتصاد را مرور کرد و اشاراتی به ضعفآ*های برخی مکاتب اقتصاد مبنی بر نادیدهآ*گرفتن کارآفرینان بهآ*عنوان موتور محرکه رشد و پیشرفت جوامع کرد:

    عبدالحسین ساسان: کارآفرینان نباشند کارگران نابودند

    دنیای غرب حدود هزارو صد سال در رکود علمی و فکری آ*بهآ*سر برد که این دوران راآ* هزاره تاریک میآ*گوییم؛ در آن دوران اگر کسی ثروتمند میآ*شد، دلیل آن را نمیآ*پرسیدند؛ بلکه تلقیآ*شان این بود که اراده انسانآ*ها هیچآ* تأثیری در موفقیت و شکست آنها ندارد و خداوند همه چیز را تحت کنترل دارد؛ بنابراین مردم به دنبال دلایل ثروت و آ*فقر جوامع نبودند، علت بیماریآ*ها پرسیده نمیآ*شد، وقایع را به رمزورازهایی مثل خشم خدایان نسبت میآ*دادند و برای فروکشآ*کردن این خشم، قربانی میآ*کردند.
    حتی در مناطقی مانند هندوستان و آفریقا، انسانآ*ها را برای رفع بیماری قربانی میآ*کردند آ*یا در آتش میآ*انداختند. بعد از چنین فضایی ناگهان چند نفر پیدا شدند که طبیعت را عامل این وقایع دانستند و بیان کردند که خداوند در بیماری، فقر و... مقصر نیست و شاید طبیعت یا خودمان مقصر هستیم. به این ترتیب توجه به طبیعت به قدری زیاد شد که گفتمان مسلط این زمان طبیعتآ*گرایی بود.
    آدام اسمیت نیز یکی از این طبیعتآ*گراها بود که بهآ*شدت به اصالت طبیعت معتقد بود. اصطلاحاتی نظیر حقوق طبیعی، صلح طبیعی، جنگ طبیعی، دانش یا علوم طبیعی، اخلاق، فلسفه و حتی الهیات طبیعی نشانآ*دهنده این است که گرایش عجیبی به سمت این بود که همهآ*چیز را به طبیعت نسبت دهند.

    اما چرا تئوری کلاسیکآ*ها و نئوکلاسیکآ*ها ناقص بود؟

    واقعیت این است که اگر کسی اصالت طبیعت را مطرح نمیآ*کرد، علم پدید نمیآ*آمد و بشر باز هم در آن دوران تاریک باقی میآ*ماند. بنابراین اینکه طبیعت بهآ*عنوان یک نیروی اصیل مطرح شد حرکت درستی بود و این مهم در کشورآ*هایی که مطرح شد، موجب رشد علمی و پیشرفت آنها شد و کشورآ*هایی که همچنان از شناخت طبیعت فاصله گرفتند، عقب ماندند.
    اما رابطه طبیعت با خدا چیست؟ آیا اصالت طبیعت به این معنی است که باید خداوند نادیده انگاشته شود؟

    در چنین فضایی که همه اذهان از نیروآ*های مافوق طبیعی برگشته بود، دانشمندان و فیلسوفان به دو گروه تبدیل شدند: یک گروه لائیک بودند که معتقد بودند خداوند وجود ندارد و ما فقط با طبیعت روبهآ*رو هستیم! گروه دیگر دئیکآ*ها یا دییسمآ*ها بودند که در عین باور به وجود خداوند، برای طبیعت نیز اصالت قائل بودند. آنها میآ*گفتند دلیل بیماری، فقر، سلامتی و... طبیعت است، اما خداوند مافوق طبیعت است و همه مکانیسمآ*های طبیعی را بسترسازی و مقدر کرده است. واژه سنتآ*الله در عبارات مفسران ما به معنای همین قانونمندیآ*های طبیعی است. این واژه ١٧ بار در قرآن تکرار شده که به معنای سنتآ*های طبیعی است و خداوند آنها را تغییر نمیآ*دهد. به این معنی که اگر فرد خداشناس هم نباشد، ولی در مسائل عادی درست و قانونمند پیش برود، به جواب مطلوب میآ*رسد. بیشتر اکتشافات، تحقیقات و اختراعات شاید از جانب کسانی باشد که دستآ*کم مُسلِم نبودند. بسیاری از مسلمین درحالآ*حاضر در دریا غرق میآ*شوند به خاطر اینکه از جامعهآ*ای که خودشان ساختند، فرار میآ*کنند و پشت مرزهای کشورآ*های غیرمسلم صف میآ*کشند و التماس میآ*کنند به آنها اجازه ورود داده شود. اما دلیل چیست؟ دلیل این است که خداوند قوانین طبیعی را مقدر کرده و این قوانین را بر ما محاط کرده است.

    آدام اسمیت، دئیست بود و معتقد بود خداوند هستی را قانونمند خلق کرده است و به خاطر عقاید طبیعتآ*گرایانه خود معتقد بود یک دست نامرئی اقتصاد را اداره میآ*کند.
    شعار «لسه فر» در عقاید کلاسیکآ*ها و نئوکلاسیکآ*ها نیز به این معنا بود که اقتصاد را رها کنید تا با هدایت اولیهآ*ای که خداوند برایش مهیا کرده، در بهترین وضعیت قرار گیرد.

    اسمیت به این دلیل، اعتقاد فوقآ*العادهآ*ای به این گفتمان مسلط داشت، میآ*گفت رشد نیز امری طبیعی است. دراینآ*باره آدام اسمیت تعبیر قشنگی دارد، با این مضمون که یک درخت اگر رشد نکند جای سؤال دارد و اگر رشد کند، روال طبیعی خودش را طی کرده است. همینآ*طور مشیت جوامع انسانی این است که رشد کنند و اگر رشد نکنند، باید سؤال کرد؛ بنابراین مشیت الهی این است که جوامع رشد و توسعه یابند.

    آدام اسمیت دو شرط را برای رشد جوامع ضروری میآ*دانست:
    ١. انسانآ*ها منطقی و خردمند باشند.
    ٢. همه انسانآ*ها مثل سلولآ*های درختان هستند و همانآ*طور که تمام سلولآ*ها در رشد درختان تأثیر دارند، تکآ*تک انسانآ*ها نیز در رشد و توسعه جوامع نقش دارند.
    نئوکلاسیکآ*ها نیز مدلآ*هایی براساس اعتقادات یا گفتمانآ*های کلاسیکآ*ها ساختند که طبق این مدلآ*ها، سرمایه، تکنولوژی و نیروی کار باعث پیشرفت میآ*شود. در سال ١٩٣٦ شخصی به نام جوزف شومپیتر ظهور کرد و با اصول طبیعتآ*گرایان به مبارزه برخاست.

    با اینکه خیلیآ*ها مایلآ*اند بگویند جهان به وسیله بیلآ* گیتسآ*ها، استیو جابزآ*ها و زاکر برگآ*ها تغییر کرد و این شاید تا حدودی درست باشد، از درون اما زاویهآ*ای که شومپیتر به حرکت بشر داد، بستری فراهم شد برای آنکه چهرهآ*هایی مثل بیل گیتس و... خلق شوند و جهان را تغییر دهند.

    شومپیتر دو نکته مهم را متذکر شد که بسیار متفاوت با دیدگاهآ*های قبلی بود:
    ١. بشر لزوما برای سود کار نمیآ*کند.
    ٢. درخت رشد وجود ندارد لزوما و ضرورتا همه کشورها رشد نمیآ*کنند.

    شواهد زیادی وجود دارند از کشورآ*هایی که برخلاف تمام اصول آدام اسمیتی عقب مانده بودند؛ ازجمله این شواهد کشور خودمان و سایر کشورهای اسلامی است. با اینکه بیشترین منابع جهان در این کشورآ*ها متمرکز است؛ نیروی کار فراوان و ارزان، سرمایه بیآ*نهایت زیاد و بیش از حد لازم، تعداد زیادی مدیر و...، اما هنوز نتوانستند به توسعه برسند.

    یکی از مشخصهآ*های جوامع سوم این است که مردم احساساتی میآ*شوند و کارگران شعار مرگ بر سرمایهآ*دار میآ*دهند. درصورتیآ*که کارآفرینآ*ها موتور رشد اقتصادی هستند و اگر کارآفرین نباشد، رشد و پیشرفت نخواهیم داشت.

    کارآفرینآ*ها از هیچ، همهآ*چیز میآ*سازند، غیرممکن را ممکن میآ*کنند.
    شومپیتر، اقتصادانان را متوجه این کرد که اینآ*طور نیست که هر انسانی به مصداق سلول برای درخت باشد و این درخت رشد طبیعی داشته باشد؛ بلکه افراد انگشتآ*شماری در جامعه وجود دارند که موجب رشد و پیشرفت میآ*شوند و لوکوموتیو توسعه و پیشرفت جامعه هستند و نام آنها «enterproner» است که بهآ*غلط کارآفرین ترجمه شده است. آنترپرونر کارآفرین نیست، بلکه پیشرفتآ*آفرین و توسعهآ*آفرین است. اگر فکر کنیم کسی که عابربانکآ*ها را ابداع کرد، یک کارآفرین است، اشتباه کردهآ*ایم؛ چراکه شاید بیش از چند آ*میلیون کارمند بانک را بیآ*کار میآ*کرده است، اما اقتصاد را پیش میآ*برد و غیرممکنآ*ها را ممکن میآ*کند. در عصر حاضر اگر ATMها نبودند، این همه ثروت موجود در دنیا امکان شمارش و پرداخت و دریافت نداشت. پس ابداعآ*کننده این دستگاه بدون اینکه کاری تولید کند، زندگی را تسهیل کرده است.

    نقیصه تئوری کلاسیک و نئوکلاسیکآ*ها، ندیدن انسانآ*هایی خاص بود که همه پیشرفت جوامع مدیون آنهاست و نام مبارک آنها آنترپرونر است
    از آ*هزاران تن یکی صوفی بود / مابقی در سایه او میآ*زید

    در جوامع بسیار زنده و کارآفرینآ*ساز و به عبارتی گهوارهآ*های کارآفرین، از میان آ*هزاران نفر، یک نفر کارآفرین میآ*شود. به همین دلیل است که باید قدر و منزلت کارآفرین را بدانیم. بخشی از توطئه جهانی این است که هرازگاهی با اقداماتی مانند جنگ، ناآرامی و... کارآفرینآ*ها را فراری میآ*دهد. اگر دقت کنیم، یکی از اهداف ایجاد آشوب در خاورمیانه، فراریآ*دادن کارآفرینان و سرمایهآ*داران است.

    در کشور خودمان و در موارد متعدد، خود مردم را علیه کارآفرینان میآ*شوراندند و نتیجه این میآ*شد که کارآفرینان را با برچسبآ*هایی مانند سرمایهآ*دار، زالوصفت، خونآ*خوار و... خطاب میآ*کردند و آنها را از کشور میآ*راندند. رشد خودکار نیست؛ تکآ*تک ما سلولآ*های رشد و توسعه نیستیم، بلکه هر درختی برای رشد به چند سلول متکی است و آن انتروپرونر است. زنده باد انتروپرونر و زنده باد کسانی که فرهنگ انتروپرونری را در این مملکت پیاده کردند و میآ*کنند

    در قسمت بعدی این همایش، دکتر کورش خسروی دبیر جشنواره فنآ*آفرینی شیخ بهایی به تبیین چالشآ*های فعلی کارآفرینی در کشور پرداخت:
    کورش خسروی: در کشورهای پیشرفته راهی جز مشارکت در تولید نیست
    در حوزه کارآفرینی، با دو چالش جدی در کشور مواجه هستیم:
    چالش اول در مرحله آغاز و شروع کارآفرینی است و چالش دوم در مرحله استمرار و توسعه ایدهآ*های کارآفرینانه است:

    از آنجا که دانشجویان و دانشآ*آموختگان در بطن بازار حضور ندارند، با نیازهای واقعی بازار آشنا نیستند بنابراین در مرحله تجاریآ*سازی ایدهآ*ها به شکست برمیآ*خورند.
    ایدهآ*های زیادی به وجود میآ*آید اما چون متناسب با نیازهای بازار نیست، به مرحله تجاریآ*سازی نمیآ*رسد؛ پس دانشگاهیان ما امروزه راهی ندارند جز اینکه وارد بازار شوند و بازار را بهآ*خوبی شناسایی کنند تا بتوانند ایدهآ*های متناسب با نیاز بازار خلق کنند.

    چالش دوم همانآ*طور که گفته شد، در مرحله استمرار و توسعه است یا به عبارتی scale up کردن یا به مقیاسآ*رساندن ایدهآ*ها. در کشورهای پیشرفته و توسعهآ*یافته به دلیل نبود نرخ بهره، افزایش ارزش املاک، نوسانات شدید طلا، ارز و سکه، تورم و... سرمایهآ*گذاران راهی جز مشارکت در تولید و استقبال از فناوریآ*ها و ایدهآ*های جدید ندارند. اما در کشور ما متأسفانه سرمایهآ*گذاری در حوزهآ*های تولید و شرکتآ*های دانشآ*بنیان چندان جواب نمیآ*دهد و هزینه فرصت فراوانی دارد.

    بنابراین از لحاظ اقتصادی برای سرمایهآ*گذاران عقلانی نیست که در این حوزهآ*ها سرمایهآ*گذاری کنند و هزینه فرصت این عمل از فایده آن بسیار بیشتر است. لذا در عرصه صنعتیآ*سازی ایدهآ*ها با چالشآ*های جدی مواجه هستیم و برای رفع این چالشآ*ها باید نقش رقبایی که برای تولید وجود دارند، کمرنگآ*تر بشود.
    گشتی در لاله زار
    http://www.eca.ir/forum2/index.php?topic=76138.0

    http://www.eca.ir/forum2/index.php?topic=76141
  2. #2
    2010/05/09
    930
    36

    پاسخ : همایشی با موضوع کارآفرینی به مناسبت هفته پژوهش


    محمد گوهریان: اقتصاد ما دولتي است

    به اعتقاد اینآ*جانب شومپیتر را هم میآ*توان در قالب طبیعیآ*گرایی تعریف کرد. حرف شومپیتر این بود که سلولآ*ها همه یکی نیستند؛ در بین سلولآ*ها، سلول بنیادین داریم که همان کارآفرین است. آقای ساسان از جای خوبی شروع کرد که همان نگاه فلسفی به علم اقتصاد است. به هر حال یکی از سنن طبیعت و قوانین اقتصاد این است که هر علتی معلول و هر معلولی علت دارد؛ این بدیهیآ*ترین سنت طبیعت است.

    در جاهایی که مکانیسمآ*های طبیعی وجود دارد، شما میآ*توانید این سنت را مشاهده کنید و هر جایی که این مکانیسم فعال باشد، کارها خوب پیش میآ*رود و هر کجا این قوانین کار نکند، با شکست مواجه میآ*شویم.

    در حوزهآ*هایی مثل پزشکی این مکانیسم رعایت شده است؛ چراکه طبیعی است که اگر پزشکی متخصص نباشد، کسی به آن مراجعه نمیآ*کند اما متأسفانه در کشور ما این مکانیسم طبیعی در اقتصاد مشاهده نمیآ*شود. از میان تمام کسانی که در کشور ما در حوزه کسبآ*وکار مسئولیت دارند، به ندرت یک نفر پیدا میآ*شود که خود یک کسبآ*وکار حتی در حد یک بقالی اداره کرده باشد.

    اقتصاد ما حکومتی است و تقریبا همه چیز آن در اختیار دولت قرار دارد، ریشه این مسئله از ملیآ*شدن نفت شروع شد. نفت ما در گفتار ملی شد اما در عمل دولتی شد و حجم وسیع پولی که به این سیستم تزریق شد؛ باعث شده است که درد ناشی از خطاآ*های به عمل آمده حس نشود و این سیستم همچنان سر پا بماند.

    اما ما باید بدانیم که اگر اقتصاد دولتی جواب میآ*داد، شوروی از هم نمیآ*پاشید. تجربه فروپاشی دولتي قوی مانند شوروی، یکآ*بار برای همیشه به همگان نشان داد که اقتصاد دولتي جواب نمیآ*دهد.
    البته این موارد در برنامهآ*های توسعه هم ذکر شده است و از لحاظ تئوری مشکلی نداریم؛ همچنین بالاترین رکن تصمیمآ*گیرنده کشور که مقام معظم رهبری هستند با خصوصیآ*سازی اقتصاد هیچ مخالفتی ندارند و زمان ریاستآ*جمهوری ایشان در سال ١٣٦٤ که ما بهآ*عنوان اعضای انجمن علمی خدمت ایشان رسیدیم، از صمیم قلب میآ*گفتند آرزوی من این است که در چاهآ*های نفت بسته شود و اقتصاد خصوصی شود اما در بحث اجرا، متأسفانه مشکلات فراوانی داریم و با این اوضاعی که بخش خصوصی در اقتصاد نمیآ*تواند نفس بکشد، هیچ امیدی به فرایند توسعه کشور نیست! و در فضای پساتحریم هم بنده احساس نمیآ*کنم تغییر چندانی صورت گیرد. چراکه به تعبیر دکتر رنانی، وجود پنجرهآ*های شکسته در یک کوچه، باعث میآ*شود دیگر کسی در آن کوچه خانه نخرد و ساکن نشود. در صورتی که بستر برای کارآفرینان داخلی وجود داشته باشد و کارآفرینان بومی موفق باشند، آنگاه میآ*توانیم امید به جذب سرمایهآ*های خارجی هم داشته باشيم.

    در میزگرد پایانی این نشست نیز محسن رنانی، استاد برجسته این دانشکده حضور یافت و سخنانی ایراد کرد که با توجه به اهمیت نکات مطرح شده، مشروح سخنان ایشان را در اینجا منعکس میآ*کنیم.

    محسن رنانی: کارآفرین، شغلآ*آفرین نیست

    واژهآ*ها حامل باری هستند که اگر آن بار مطابق واقع نباشد، آنآ*گاه میآ*تواند تصویرآ*های غلط ایجاد کند.
    وقتی میآ*گویم کارآفرینی، اینآ*گونه تصور میآ*شود که هرکسی یک کارخانهآ*ای راه بیندازد و چند نفر را شاغل کند، به آن کارآفرینی میآ*گویند. بهآ*علاوه واژه کار نیز در زبان فارسی حدود ١٠ معنی دارد. وقتی میآ*گویم کارآفرینی، منظور «شغل»آفرینی هم نیست؛ چه برسد به «کار»آفرینی! بنابراین در گام اول با هدف اینکه مفهوم کارآفرینی درست به ما منتقل شود، باید دنبال یک واژه جدید بگردیم!

    متأسفانه در ایران همه گمان میآ*کنند که کارآفرین کسی است که برای عدهآ*ای شغل و کسب ایجاد میآ*کند. پس هرکس بنگاهی راه بیندازد که عدهآ*ای را شاغل آ*کند؛ بهآ*عنوان کارآفرین شناخته میآ*شود. این برداشت موجب شده ما درباره سیاست گذاری کارآفرینی هم به بیراهه برویم. بنابراین حتما باید این برداشت را اصلاح و جایگزین مناسبی برای اصطلاح «کارآفرین» پیدا کنیم. درواقع کارآفرین کسی است که در هر جایگاهی، شغل یا رشتهآ*ای که حضور دارد، خط شکنی میآ*کند و مرزی را که اطراف خودش دارد یک گام جلوتر میآ*برد. استاد، معلم، نقاش، صنعتگر و... هرکدام اطراف خود مرزآ*هایی دارند: مرز دانش، مرز فناوری، مرز روشآ*های تولید، مرز بازار، مرز کیفیت کالا، مرز نظام اداری و... ازجمله مرزهایی هستند که ما را محصور کردهآ*اند و ظرفیت زایش و تولید و خلاقیت و نوآوری و تنوع و تحول را در ما محدود کردهآ*اند. کارآفرین کسی است که جسارت میآ*کند و این مرزها را میآ*شکند.
    پس کارآفرین، مدیری خطآ*شکن در حوزه فعالیت خودش است که میآ*تواند اقتصاددانی باشد و تئوری جدیدی بسازد یا میآ*تواند هنرمندی باشد و سبک جدیدی خلق کند یا میآ*تواند صنعتگری باشد که کالای جدیدی ابداع میآ*کند، کیفیت کالاهای موجود را بهبود میآ*دهد، فناوری را ارتقا میآ*دهد، بازارآ*های جدیدی خلق میآ*کند، روش تولید را عوض میآ*کند، سازمان تولید را بازچینی و چابک میآ*کند و نظایر آ*اینها. پس کارآفرین کسی است که یکی از مرزهایی را که در برابر خود دارد، شکسته و به جلو گام برمیآ*دارد. «مرزآفرین» یا «فنآ*آفرین» میآ*تواند واژهآ*های مناسبآ*تری باشد. بهآ*عبارتآ*دیگر، کارآفرین کسی است که در حوزه فعالیت خودش استانداردآ*ها را ارتقا میآ*دهد و استانداردهای جدیدی ایجاد میآ*کند؛ بنابراین یک مربی ورزشی هم میآ*تواند کارآفرین باشد، اگر با استفاده از روشآ*های تمرینی جدید و متفاوت، بتواند رکوردآ*های جدیدی خلق کند و استاندارد حوزه ورزشی خود را بالاتر ببرد. بنابراین خیلی ساده دو تعبیر را میآ*توانیم برای تعریف کارآفرینی به کار ببریم: کسی که در حرفه خودش مرز جدیدی خلق میآ*کند و کسی که استانداردآ*های موجود را در حرفه خودش ارتقا میآ*دهد. سادهآ*ترین روشی که مفهوم فنی کارآفرینی را بیان میآ*کند چنین است: در هر فعالیتی که باشیم، درون یک مثلث محصوریم، قاعده این مثلث «دانش» است، یک ضلع آن «روش» است و ضلع سومش «ابزار». همه ما در فعالیتآ*های حرفهآ*ایآ*مان با این سه ضلع روبهآ*رو هستیم. میزان دانش ما فعالیتآ*هایمان را محدود میآ*کند یا مرز فعالیت ما را مشخص میآ*کند، روشآ*های انجام فعالیتآ*ها نیز تعیینآ*کننده مرز فعالیت ما هستند. و نهایتا ابزارآ*های موجود نیز دامنه فعالیت ما را مشخص و محدود میآ*کنند. برای مثال اگر ایرانآ*خودرو نمیآ*تواند یک خودروی با کیفیت جهانی بسازد، نشانآ*دهنده این است که یا دانش تکنسینآ*ها و مهندسین آن پایین است یا روش و سازماندهی فرایند تولیدشان مناسب نیست یا ابزارآ*ها و فناوریآ*هایی که استفاده میآ*کنند اجازه تولید محصولات بهتری را نمیآ*دهد. یا هر سه این عوامل باعث میآ*شود ایرانآ*خودرو توانمندی لازم برای تولید خودروی با کیفیتآ*تر را نداشته باشد. مدیری که بتواند یک یا دو یا هر سه این موارد را ارتقا بخشد و استانداردآ*های آن را بالا ببرد، کارآفرین محسوب میآ*شود. اکنون اقسام مختلف روحیه افراد شاغل به همراه ویژگیآ*های کارآفرین و بسترآ*های لازم برای کارآفرینی را مورد بررسی قرار میآ*دهیم:

    هر فردی که وارد شغلی میآ*شود از نظر شخصیتی ممکن است در یکی از این دستهآ*بندیآ*ها قرار گیرد:
    ١- پختهآ*خوار: شخصی است که از خودش هیچ فراوری ندارد و همهآ*چیز را آماده میآ*خواهد. چنین شخصی حتی کارهایی را که به او واگذار میآ*شود نیز درست انجام نمیآ*دهد.
    ٢- کارمند: کسانی که روحیه کارمندی دارند، حوصله پذیرش ریسک را ندارند و همچنین صبر بالایی هم ندارند. میآ*خواهند یک کار مشخص و تعریف شده را انجام دهند و آخر برج هم حقوق خود را بدون هیچآ*گونه ریسک یا احتمال سوخت، دریافت کنند.
    ٣- مدیر معمولی: علاوه بر اینکه دنبال حقوق و منفعت است، انگیزه و روحیه کنترل دیگران را نیز دارد.
    ٤- مدیر فرصتآ*جو: علاوه بر مدیریت مرسوم، به دنبال کشف فرصتآ*های جدید نیز هست.
    ٥- مدیر کارآفرین: به دنبال فرصتآ*ها نمیآ*نشیند، بلکه آنها را خلق میآ*کند. این مدیر بازار میآ*آفریند، کالای جدید ابداع میآ*کند، کیفیت را بالا میآ*برد و در این کشف فرصت، خودش هم سود میآ*برد.
    ٦- مدیر قمارباز: کارهایی میآ*کند که بقیه نمیآ*کنند و ریسکآ*هایی میآ*کند که بقیه جرئت آن را ندارند. مثلا در بازار ارز و گاهی بورس مدیران قمارباز زیادی پیدا میآ*شوند.


    اما پنج ویژگی کارآفرینآ*ها چنین است: کارآفرین مدیری است که انگیزه منفعت دارد، انگیزه مدیریت و کنترل دیگران را دارد، صبر دارد، ریسکآ*پذیر است و همآ*چنین نوآور و خلاق است! تحقق این پنج ویژگی نیازمند ایجاد سه بستر است: بستر ژنتیک و خانواده، بستر اجتماعی و بستر نهادی و قانونی.
    در این باره من با استاد بزرگوار آقای ساسان کمی اختلاف نظر دارم و برخلاف ایشان که معتقدند ویژگی کارآفرینی همهآ*اش ژنتیک است و شخصیتآ*های کارآفرین، ژن کارآفرینی را با خودشان به دنیا میآ*آورند، من معتقدم همهآ*چیز در سلول بنیادی نیست؛ بلکه بخشی از ویژگی کارآفرینی در ژن ما نهفته است و خلقتی است. اما بخش بزرگی از آن در دوران کودکی شکل میآ*گیرد. درست است که اگر از نظر ژنتیک ما شخصیتی ریسکآ*پذیر و نوآور باشیم، طبیعتا پتانسیل تبدیلآ*شدن به یک کارآفرین را دارا هستیم. اما این نیست که هرکس که از نظر ژنتیک ریسکآ*پذیر و نوآور باشد، حتما کارآفرین میآ*شود. گاهی کسی با ریسکآ*پذیری بالا بهآ*جای کارآفرینآ*شدن میآ*رود قمارباز میآ*شود و برعکس ممکن است کسی هم با ریسکآ*پذیری متوسط، یک کارآفرین بزرگ شود. یعنی تربیت نیز در فرایند تبدیل فرد به یک کارآفرین خیلی مهم است. پس علاوه بر اینکه برخی ویژگیآ*ها باید در ژن انسان باشد، خیلی مهم است که این ویژگیآ*ها در خانواده نیز تقویت شده و گاهی آموزش داده شود. مثلا صبوریآ*ورزیدن، ریسکآ*پذیری و نوآوری را میآ*توان در خانواده و در مدرسه تمرین كرد. دقت کنید آموزش ندهیم بلکه آن را تمرین کنیم. بنابراین رفتار خانواده و بهآ*ویژه مادران امروز در پرورش کارآفرینان فردا بسیار مهم است. مثلا وقتی ما در خانه به بچهآ*هایمان آزادی عمل ندهیم و دائما آنها را کنترل کنیم، ریسکآ*پذیری را در آنها سرکوب میآ*کنیم یعنی افقآ*ها را از آنها میآ*گیریم و باعث میآ*شویم که بچهآ*ها به دنبال افقآ*های بلند نباشند. پس بخشی از بسترآ*های کارآفرین از خانه و خانواده شروع میآ*شود. این مسئله در مدرسه نیز به شکل دیگری ادامه میآ*یابد. نظام آموزشی ما یکی از نظامآ*های ضدکارآفرین است. اصولا استعدادهای کارآفرینانه کودکان در این نظام آموزشی «حافظهآ*محور» نه «رابطهآ*محور» سرکوب میآ*شود و میآ*خشکد. ما در نظام آموزشیآ*مان بچهآ*هایی که از نظر رفتاری سربهآ*زیر و مقلد و ساکت و غیرمنتقد و ریسک آ*گریز هستند را پرورش میآ*دهیم. البته این بچهآ*ها از نظر حجم محفوظاتی که یاد گرفتهآ*اند ممکن است در آزمونآ*های المپیاد جهانی هم مدال بیاورند اما هنگام عمل و در کارخانه، در بازار و در صنعت توانایی کارآفرینی نخواهند داشت.

    از این گذشته یک جامعه نیز میآ*تواند انگیزهآ*های کارآفرینی را در انسانآ*های خلاق و ریسکآ*پذیر سرکوب کند. جامعهآ*ای که به تغییر مدل ماشین، معماری خانه، نوع لباس و شیوهآ*های نوینی که ما در زندگی به کار میآ*گیریم واکنش منفی نشان میآ*دهد و تمسخر و تحقیر میآ*کند و انگ میآ*زند، جامعهآ*ای اينآ*چنيني است و برای افرادی که سعی میآ*کنند از بقیه متمایز باشند دردسر درست میآ*کند. در چنین جامعهآ*ای افراد سربهآ*زیر و همآ*رنگ جماعت پرورش میآ*یابند. آدمآ*های ترسو و سربهآ*زیر نمیآ*توانند کارآفرین باشند؛ چراکه کارآفرین شخصی است که دائما نوآوری میآ*کند و شکست میآ*خورد و دائما ریسک میآ*کند و دائما از نو شروع میآ*کند و بهآ*تدریج از این خشتآ*های شکست، خانه کارآفرینی را بنا میآ*کند. بنابراین جامعهآ*ای که افراد شکستآ*خورده را سرکوب میآ*کند، راه را بر کارآفرینی اعضایش میآ*بندد.

    بستر سوم، بستر نهادی و قانونی است که دولت باید فراهم کند. دولتي که کارش تولید ریسک و بیآ*ثباتی است، افقآ*های آینده را روی جامعه میآ*بندد و افقآ*های اقتصادی را تیره میآ*کند و عدم اطمینان را در جامعه بالا میآ*برد بهآ*طوریآ*که سرمایهآ*گذار نمیآ*تواند وضعیت آینده را پیشآ*بینی کند و تصمیم بگیرد و این تیرهآ*بودن فضای کسبآ*وکار اجازه نمیآ*دهد کارآفرینان رشد کنند و تکثیر یابند. نبود یک افق روشن باعث میآ*شود سرمایهآ*گذار بهآ*جای نوآوری و مشارکت در فرایندهای خلاق تولیدی، وارد بازارآ*هایی مطمئنآ*تر شود مثلا سرمایهآ*اش را در بانک بگذارد به بازارهایی مانند املاک، ارز و طلا ببرد که مطمئن است در بلندمدت صعودی هستند. مثلا وقتی سرمایهآ*گذاران ما باید دائما منتظر نتایج اتفاقاتی مثل برجام، انتخابات مجلس، انتخابات ریاستآ*جمهوری و... باشند طبیعی است که سرمایهآ*گذاریآ*هایشان را به تعویق میآ*اندازند و همین وضعیت کنونی خود را حفظ میآ*کنند، در این صورت کارخانهآ*ها و خطوط تولید جدید شکل نمیآ*گیرد. بنابراین بیآ*ثباتیآ*ها موجب فراریآ*دادن کارآفرینان از حوزه کارآفرینی و خلاقیت میآ*شود. این تصویر کلیآ*ای بود که میآ*توانستم از مفهوم کارآفرینی، ویژگیآ*های کارآفرینی و بسترآ*ها و شرایط کارآفرینی ارائه کنم.

    اما اجازه دهید از این فرصت استفاده کنم و برای انتخاب واژه مناسب برای جایگزینی کارآفرینی فراخوانی بدهیم.
    طبق توضیحاتی که داده شد، واژه کارآفرینی اصطلاح مناسبی برای انعکاس مفهوم دقیق «آنتروپرونور» نیست. کارآفرین کسی نیست که شغل تولید میآ*کند یا عدهآ*ای را سر کار میآ*گذارد. به نظرم واژهآ*هایی مثل «فنآ*آفرین» و «مرزآفرین» برای این مفهوم رساتر هستند، اما شاید جذاب نباشد. درخواست ما از جامعه دانشگاهی، دانشجویان و فعالان حوزه کارآفرینی این است که واژه مناسبآ*تری برای جایگزینی این واژه به ما پیشنهاد بدهند تا یک واژه از بین واژگان پیشنهادی انتخاب شود. نحوه انتخاب به این صورت است که همه واژگان پیشنهادی در کانون کارآفرینی استان اصفهان بررسی میآ*شوند و با رأیآ*گیری اعضای کانون که متشکل از کارآفرینان بزرگ استان اصفهان، استادان دانشگاه و برخی مسئولان اتاق بازرگانی اصفهان است، واژه مناسب انتخاب میآ*شود. سعی میآ*شود واژه جایگزین منتخب منتشر و توصیه شود که بهآ*جای واژه کارآفرینی به کار گرفته شود. ضمنا از سوی کانون کارآفرینی استان اصفهان جایزه ارزشمندی در نظر گرفته شده است که به پیشنهادآ*دهنده بهترین واژه تقدیم میآ*شود. کسانی که مایل به شرکت در این مسابقه هستند، واژه موردنظر را همراه با توضیحات لازم در مورد واژه پیشنهادی، با درج نام و شماره یا آدرس تماس خود، تا پایان دیآ*ماه ۱۳۹۴ بهآ*صورت حضوری یا از طریق پست برای گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان بفرستند.

    در انتهای این همایش، عبدالحسین ساسان درمورد قانون کار و اهمیت کارآفرینان نکاتی را متذکر شد كه بهآ*طور خلاصه اینجا مطرح میآ*شود.:

    عبدالحسین ساسان: جامعه و حکومت ضدکارآفرین است

    ما مشکلات زیادی در کشور داریم که باید بهآ*طور جدی به آنها فکر کنیم. برای مثال قانون کار نیاز به اصلاحات جدی دارد و برخلاف اینکه برای حمایت از کارگران وضع شده، نتیجه آن این است که کارگران بیآ*کار شدهآ*اند و متأسفانه همین قوانین منشأ بسیاری از فسادها شدهآ*اند. بنابراین یکآ*سری مشکلات نهادی داریم که باید رفع شود.

    اینآ*جانب همیشه گفتهآ*ام که باید کارآفرینانی که در اثر خطاهای رخآ*داده از کشور خارج شدهآ*اند، به صورت نمادین برگردانده شوند و به صورت نمادین از آنها دلجویی شود. در نامهآ*ای که اینآ*جانب و بقیه همکاران به مناسبت مرگ یک کارآفرین نوشتهآ*ایم هم، به صورت نمادین از کارآفرینآ*ها حمایت شده وگرنه واقعیت این است که نتیجه دیگری نداشته است. لازم است که ما به صورت نمادین از کارآفرینان تشکر کنیم و خطاهای گذشته را جبران کنیم.

    محمد خیامی، اولین بنیانآ*گذار اتومبیل در آسیا بعد از ژاپن بود. ما میآ*توانیم مجسمه کسانی مثل خیامی، خسروشاهی، حاجی برخوردار و... را درست کنیم و در سطح شهر و دانشگاه نصب کنیم.
    زیرا دیدگاه غالب این است که جامعه و دولت، ضد کارآفرینی است و ما باید سعی کنیم این دیدگاه و فضا را تغییر دهیم. همیشه گفتهآ*ام و هیچ فایدهآ*ای نداشته است، باز هم خواهم گفت و هیچآ*وقت فایدهآ*ای نخواهد داشت: دولت باید مجسمه کارآفرینانی مثل خیامی، خسروشاهی، حاجی برخوردار، عالی نسب و... را بسازد. مادامی که دانشجویان از دانشگاه بیرون میآ*روند و مجسمه کارآفرینان را نبینند، وضعیت تفاوت چندانی نخواهد کرد. مادامی که راهروآ*های دانشگاه پر از نقاشی از چهرهآ*های کارآفرینآ*ها نباشد، وضعیت درست نخواهد شد. به این ترتیب دانشجویان متوجه میآ*شوند که اگر به دنبال پیشه کارآفرینی بروند، یک روز کسانی هستند که قدرشان را خواهند دانست و این از ریشه باید تبلیغ شود.
    گشتی در لاله زار
    http://www.eca.ir/forum2/index.php?topic=76138.0

    http://www.eca.ir/forum2/index.php?topic=76141
نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 2015/06/03, 02:39
  2. مدار چاپی در هفته دوم عید ؟؟؟!!!!!
    توسط seyed saeed در انجمن مدار چاپی (PCB)
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 2015/03/18, 08:16
  3. پژوهش
    توسط محسن نصرالهی در انجمن مفاهیم پایه برق و الکترونیک
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 2011/01/01, 09:14
  4. هفته ي ملي رباتيک
    توسط pesar.sabz.shad در انجمن رباتيك و مكاترونيك
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 2010/06/21, 19:30
  5. پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 2009/08/14, 18:05

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •