نزديك به 25 سال پيش ، كه لفظ "كامپيوتر شخصي خانگي" براي بسياري از مردمان بلاد فرنگ هم هنوز لوكس و تجملاتي بود
يك شركت امريكايي ، كامپيوتري را روانه بازار كرد كه هنوز هم ركورد دارد پرفروشترين مدل از يك كامپيوتر به شمار مي رود :
Commodore 64

هنوز هم بسياري از برنامه نويسان و طراحان سخت افزاري دنياي كامپيوتر خود را وامدار و شيفته اين كامپيوتر مي دانند.
اما اين كامپيوتر كه بسياري از طرفداران آن به آن لقب كامپيوتري كه هرگز نمي ميرد داده اند ، چه بود كه بيش از 30 ميليون عدد از آن به فروش رفت ؟



* پردازنده اصلي : 8 بيت با فركانس كار حدود يك مگا هرتز به شماره 6510 از شركت MOS

* حافظه رم : 64 كيلوبايت كه 38 كيلوبايت آن قابل استفاده براي كاربر است.

* حافظه رام : 20 كيلوبايت شامل كرنل و مفسر بيسيك

* ديسك درايو بصورت استاندارد بر روي كمودور 64 فروخته نمي شد و سالها بعد به مشتريان عرضه شد!
كاربر براي بارگذاري برنامه ها مجبور به استفاده از نوار مغناطيسي مي شد. جالب اينكه بدليل ترتيبي بودن اين نوع ذخيره سازي ، كاربر بايد شخصا محل ذخيره برنامه مورد نظر خود را به ياد داشته باشد و قبل از "بارگذاري" برنامه ، موقعيت نوار مغناطيسي را بر روي محل مورد نظر قرار دهد !

* مانيتور نيز مانند ديسك درايو بصورت استاندارد بر روي كمودور 64 فروخته نمي شد و سالها بعد به مشتريان عرضه شد.
تصاوير بر روي تلويزيون هاي رنگي با سيستم PAL/NTSC و حتي سياه و سفيد پخش مي شد و اغلب كاربران هيچوقت مانيتوري تهيه نكردند. اين مساله هم در آنروزها بدعت محسوب مي شد كه بشود تصوير يك كامپيوتر را بر روي تلويزيون ديد.

به همين دليل بسياري از افراد اتوكشيده و ايده آليست، در نگاه اول اين كامپيوتر خوش ساخت ولي ارزان را "يك بازي تلويزيوني كودكانه" مي پنداشتند و مي پندارند ، غافل از اينكه بسياري از برنامه نويسان امروز زبانهاي Basic, Pascal, Logo ، اسمبلي ، زبان ماشين و شالوده اوليه مهارتهاي برنامه نويسي و حتي دستكاريهاي سخت افزاري را با اين كامپيوتر فراگرفته اند.

با اينكه مشخصات ذكر شده از اغلب كامپيوترهاي شخصي سازگار با IBM و كامپيوترهاي Apple پايين تر بود ، ولي Commodore صاحب برخي امكانات منحصر بفرد بود و جلوتر از زمان خود بود :

* صوت : يك بخش سخت افزاري شامل يك سينتي سايزر ، فيلتر قابل برنامه ريزي و تقويت كننده وظيفه توليد موسيقي و صوت را برعهده داشتند. امكان ميكس يك كانال صداي ورودي و صداي توليد شده از كمودور نيز بصورت سخت افزاري مهيا بود.
اين امكان سالها بعد ، در عالم كامپيوترهاي شخصي "كارت صوتي" نام گرفت و اساس فعاليت شركتهايي مانند Creative را تشكيل دادند.
جالب اينكه در سالهاي اخير وجود صوت Onboard بر روي مادربردهاي امروزي همانقدر بديهي بنظر مي رسد كه در آن روزگار چنين امكاني بر روي يك كامپيوتر ، زايد بنظر مي آمد !

* تصوير : براي توليد تصوير نيز يك تراشه مستقل طراحي و استفاده شده بود كه توانايي پشتيباني از متن و گرافيك 320*200 را داشت.

نكته جالب اينكه 8 عدد شيء گرافيكي متحرك (Spirit) بصورت سخت افزاري تعريف مي شدند و برخورد آنها با يكديگر كاملا بصورت سطح پايين براي سيستم تعريف شده بود !
اين امكان نيز براي سالها در كامپيوترهاي شخصي تا ورود كارتهاي گرافيكي VGA تعريف نشده بود و برنامه نويس گرافيكي شخصا ملزم به مديريت اشياي متحرك بود.